دکتر فریدون آدمیت، پس از سالها تحقیق و مطالعه و نگارش مستمر در باره تاریخ مشروطیت و ظهور تجدد خواهی در آن دوران، سرانجام به علت بیماری گوارشی و تنفسی، بعد ازظهر روز دهم فروردین 1387 در سن 87 سالگی در تهران درگذشت.

در سالهای ۶۳-۱۳۶۰ دورانی که دکتر سیما کوبان، خانم منیر رامین فر- بیضایی، و من، به عنوان اولین زنان ناشر ایرانی، انتشارات دماوند را برپا کردیم، از میان آثار منتشر شده مان، افتخار انتشار دو کتاب اندیشه های میرزا آقاخان کرمانی و اندیشه های طالبوف تبریزی از دکتر آدمیت را داشتیم.

گرچه برخی از آراء و عقاید، و تحلیل های دکتر فریدون آدمیت، از حوادث عصر مشروطیت مخالفانی نیز داشت، اما در مورد تلاش پی گیر او برای شناساندن شخصیت ها، اتفاقات و ظهور نوگرایی در عصر مشروطیت توافقی جمعی وجود دارد. از مهمترین نوشته های او می توان به آثار زیر اشاره کرد.

فکر آزادی و مقدمه نهضت مشروطیت، اندیشه های میرزا آقاخان کرمانی، اندیشه های میرزا فتحعلی آخوندزاده، اندیشه های طالبوف تبریزی، اندیشه ترقی و حکومت قانون، فکر دموکراسی اجتماعی در نهضت مشروطیت ایران، ایدئولوژی نهضت مشروطیت ایران و امیرکبیر و ایران.

                                                  یادش گرامی باد